Uitermate belangrijk, gewoon omdat het deze mensen zijn die de komende 6 jaar de toekomst van onze sport in handen hebben. De provinciale entiteiten hebben na de verkiezingen van oktober 2011 reeds bepaald welke personen straks hun provincie zullen vertegenwoordigen in de nieuwe ‘Nationale Algemene Vergadering’, welke de komende 6 jaar zal bestaan uit 20 nationale vertegenwoordigers mandatarissen. Na de benoeming van deze 20 ‘Nationale mandatarissen’ is straks het eerste punt op hun agenda, de verkiezing van de 5 leden van de ‘Nationale raad van beheer en bestuur’… met de nieuwe ‘Nationale voorzitter’, de ‘Nationale ondervoorzitter’, de ‘Nationale penningmeester’, de ‘voorzitter van het Nationale Sportcomité’ en de ‘voorzitter van de Nationale Juridische Commissie’!

Vooral om deze eerste en belangrijkste post, deze van ‘Nationaal voorzitter’ woedt de strijd in alle hevigheid. De 2 topkandidaten die naar voor geschoven worden zijn uittredend nationaal voorzitter de heer Pierre De Rijst… die aan de heer Stefaan Van Bockstaele zijn grootste concurrent zou hebben. Het lijkt momenteel weinig waarschijnlijk dat een derde hond met het spreekwoordelijke been zou gaan lopen. Dat er reeds enkele weken druk gelobbyd wordt om deze voorzitterssjerp is een publiek geheim… bepaalde bronnen spreken van een licht voordeel voor de kandidaat uit Vlaams-Brabant, want het zou om slechts 1 of 2 stemmen draaien. Het lijkt er meer en meer op dat onze Waalse mandatarissen de sleutel in handen hebben… hun stem lijkt doorslaggevend te gaan worden voor wie straks gedurende de komende 6 jaar op de voorzittersstoel kan gaan zitten, want aan Vlaamse kant lijken de 2 actoren reeds de nodige afspraken te hebben gemaakt… reeds de nodige stemmen achter hun naam te hebben. Al weet men maar nooit met een ‘geheime stemming’, welke bolletjes er alsnog ‘zwart’ zullen gekleurd worden? Het zou niet de eerste zijn die zeker is van zijn stuk… die aan het kortste eindje trekt!

Evolutie die tot nadenken stemt

Als buitenstaander, en liefhebber in de straat… is dergelijke evolutie toch enigszins te betreuren. Als het straks op een stemming uitdraait met klein verschil (bvb 11 tegen 9)… in wiens voordeel ook… het zou er alleen maar op wijzen dat de verdeeldheid omtrent de nieuwe voorzitter binnen de nieuwe ‘Nationale Algemene Vergadering’ nooit zo groot was. Op die manier de komende 6 jaar induiken, lijkt ons alles behalve ideaal voor de toekomst van onze sport, en het beleid dat daar moet tegenover staan. Waarom? Gewoon omdat er langs beide kanten beloftes zullen gedaan zijn (in plaats voor een ‘stem’)… dikwijls beloftes op organisatorisch vlak, op provinciaal vlak… waar men achteraf aan gebonden zit. Het maakt het ‘besturen’ van onze KBDB er in ieder geval niet makkelijker en ‘werkbaarder’ op, biedt vaak (te) weinig marge… met als resultaat, een ‘trein der traagheid’ waarop we reeds jaren aan het verder dokkeren zijn, zonder noemenswaardige ingrijpende veranderingen.. Een gegeven waar uittredend voorzitter Pierre De Rijst ook al mee te kampen kreeg de voorbije 4 jaar!

Het ideale scenario, zeg maar ‘droomscenario’… is in feite een ‘Nationale Algemene Vergadering’ die unaniem achter haar nieuwe voorzitter staat, met alle 20 hoofden in dezelfde richting… die werk willen maken van een nieuwe ‘nationale duivensport’, en daarvoor alle andere belangen willen op zij zetten, met slechts 1 doel voor ogen… het algemeen belang van onze Belgische duivensport en haar toekomst! Want dat er dringend een andere koers dient gevaren te worden, daar zijn we het met zijn allen over eens. Zaken als een inkrimping van het aantal vluchten en losplaatsen, het invoeren van 1 nationaal sportreglement (geldig van nationaal tot provinciaal en lokaal vlak) met gelijke spelregels over gans het land, creatie van spel met gelijke kansen voor iedereen (vb aparte nationale uitslag met eerste 4 of 6 getekende duiven), studie over kostprijsberekening, zonder dan nog te spreken van wijzigingen aan de interne structuur van de KBDB (vb. verdere informatisering, management enz…) …  moeten toch met hoogdringendheid bekeken worden om de toekomst van onze sport te vrijwaren. Want duivensport moet niet alleen ‘betaalbaar’ blijven voor iedereen, de pure hobbyist moet er zijn plezier en vertier in blijven vinden… want anders haken mensen af, en dat moeten we vermijden als de pest.

Nochtans leek na de verkiezingen een droomscenario in de maak, want toen leek het er in eerste instantie op dat Pierre De Rijst als nationaal voorzitter kon doorgaan (kreeg ook het meeste stemmen achter zijn naam), en Stefaan Van Bockstaele als nationaal penningmeester de taken van Arthur Knaepen kon gaan overnemen, zonder verdere noemenswaardige wijzigingen bij de uittredende nationale bestuursraad. In de weken die volgden kwamen beide heren nu als een soort ‘rivaal’ recht tegenover elkaar te staan, dingend naar de voorzittersstoel. Een situatie die duidelijk ook voor verdeeldheid zorgt in de ‘nationale algemene vergadering’, zo blijkt althans uit de slag om de stemmen! Een mens vraagt zich af of dit allemaal echt nodig is… kan men het gezond verstand niet laten zegevieren? Is er dan geen soort ‘politiek compromis’ of interne ‘consensus’ omtrent het voorzitterschap en eventuele verdeling bestuursmandaten mogelijk? We zien het toch ook vaak in de politiek… bijvoorbeeld een burgemeester die na een3 à 4-tal jaar aftreedt, en ondertussen zijn opvolger opleidt, welke dan de laatste jaren de fakkel overneemt.  Iemand als Pierre De Rijst (die sowieso aan zijn laatste mandaat toe is), zou dan de komende 3 à 4 jaar op de voorzittersstoel kunnen blijven, verder bouwen op de fundamenten die hij gelegd heeft, en zijn werk afmaken…  met Stefaan Van Bockstaele als rechterhand, die zich dan volledig kan inwerken om de laatste jaren van het 6-jarig mandaat de fakkel over te nemen… met het oog op een langer verblijf op de voorzittersstoel naar de toekomst toe! De komende week, in aanloop naar de ‘stoelendans’ toe… leent zich in ieder geval nog om daar eens aan te denken, en misschien werk van te maken!

Tenzij het water tussen beide heren ondertussen veel te diep is geworden… en/of zij niet meer onder bepaalde aangegane engagementen en beloftes uitkunnen. Al lijkt het weerbeeld van vandaag, ideaal om deze even te laten bekoelen…  en mochten de bruggen een stuk zijn opgeblazen, het ijs lijkt in ieder geval sterk genoeg om alsnog naar elkaar toe te komen, en samen veilig de overkant te bereiken! 

Wishfull thinking? Wellicht… al lijkt dit misschien de enige manier om alle violen gelijk te stemmen, en iedereen op nationaal vlak in dezelfde richting te krijgen… in het belang van onze sport! De komende week wordt in ieder geval spannend… komende vrijdag 10 februari omstreeks 20 uur weten we wellicht wie straks voor de komende 6 jaar te Halle de KBDB-ploeg zal trekken, onze duivensport tot februari 2018 zal gaan leiden!